yuvayı dişi kuş mu yapar?

Kaçan kovalanır, itme çekme.

İlişkiler hep bir ikilem hep bir karşıtlık içinde.

Bu karşıtlığın içindeki formülü de biz hanımlar bulmalıyız sanırım.

Karşıtlık ne olursa, ne boyutta, olursa olsun, bir yolculuk planlamalıyız, iki tarafında ilgisini çeken.

Sürücü koltuğuna beyleri oturttuğunuzda, ya cok hızlı gidip, yari yolda kalırsınız ya da

Boş düz yolda bile, Hızlan yavaşla zikzak derken, yolunuzu kaybedersiniz.

Sürücü koltuğuna siz oturduğunuzda, yol sonuna kadar aynı hız ve mesafeyi koruyup kurallara falan uyarak, yandaki adamı yolun sonuna varmadan ya sıkıntıdan öldürürsünüz, ya da adam ilk benzinlikte başka bir arabaya atlar.

Sanırım yolculukta sürücü koltuğunu paylaşmalı ve aracı kullanırken sürücüyü rahatsız etmeden, ona karışmadan, güvenle yanında oturmayı bilmeliyiz. 

Yolculuk, sonuca güzel hatıralarla ulaşabilsin. 

Bir insanı değiştirmeye çalışmak

Bir insanı değiştirmeye çalışmak,

Bir çiçeğin yapraklarını spreyle boyamak gibi. Bir sonraki baharda o çiçek yine özündeki rengi sunacaktır.

Gerçek rengini bildiğiniz için size bile hayalinizdeki kadar güzel görünmeyecektir.

Çiçeği, ihtiyacı olan koşullarda sevgi ile büyütebilirseniz.

En güzel haline ulaşmasına sebep olabilir ve o güzelliği takdir edebilirsiniz.

Kim bilir, belki bir bahar çiçek sevginize ve umudunuza karşılık, dilediğiniz renkte bile açabilir.

Umut etmeyi bırakmadan, sevgi ekilerek yaratılmış ne çiçekler, ne masallar, ne mucizeler, ne insanlar yetiştirdi, bu dünya. 

nights the most difficult ones

Just some nights

The nights  like this

The nights 

that keeps beginnings

Just want throw my heart away.

Away than me.

She is not stopping to feel. 

don't we

When you talk about “IT”with someone with whom you can openly share your feelings and thoughts and who may have opposite ideas and feelings, when you listen to the words that come out of your mouth, you can hear your decision.

Or look at your answers given without overthinking about that subject at the most unexpected moment.

We never experience indecision.

We avoid the responsibilities and consequences of the decisions we make. That's why we don't even admit our decision to ourselves.

Oh how we humans love to complicate things, don't we?